Management (2008)

کارگردان: Stephen Belber

بازیگران : Jennifer Aniston (سو) Steve Zahn (مایک) Woody Harrelson (جانگو )

خلاصه فیلم :

مایک پسر یک زن و مرد هتلدار است که شیفت شب آن را بر عهده دارد .ظاهرا هر زنی که به مسافرخانه آنها میرود مایک سعی میکند با ترفندهای مختلف به او نزدیک شود ورابطه برقرارکندکه غالبا با شکست مواجه می شود .او این کار را با زنی تازه وارد به نام سو هم انجام می دهد اما اینبار نتیجه می دهد .مایک این رابطه را جدی میگیرد و برای رسیدن به او سفری طولانی را شروع میکند اما سو علاقه ای به ادامه رابطه ندارد ...

درباره فیلم:

باگذشت 20 دقیقه از فیلم خوشحال بودم که این فیلم را برای دیدن انتخاب کرده ام هم به خاطر جنیفر آنیستون و هم به خاطر روندی که داستان به جلو می رفت نوید یک درام جالب و داستان عشق نافرجام دونفر از دو فرهنگ متفاوت را میداد اما افسوس که وقتی (مایک) عازم واشنگتن میشه فیلم ناگهان سقوط عجیبی میکنه و تبدیل به یک کمدی لوس و بی مزه میشه که فقط قصد داشته تماشاگر راتااینجای کار بیاره.به نظرم خود کارگردان هم وسط یه دوراهی مونده بوده که بلاخره چکار کنه و درآخر باهنرمندی تمام فیلم را با بیشترین افتضاح ممکنه به پایان میبره .خدایامن که باورم نمیشه داستانی که خیلی خوب داشت پیش میرفت چرااینطوری شد .اون احساس سرخوردگی مایک در اول فیلم که نشون میداد با جنس مخالف مشکل داره و کارگردان میتوانست بحث های جالبی را دراینباره مطرح کنه ناگهان چنان محو میشن که ما را با یک مایک عاشق احمق روبرو میکنه که میره کنار خونه معشوقش و بااون مرد آسیایی که معلوم نیست چطوری تو اون شهر غریب ناگهان دوست صمیمی مایک شده (از این نوع سوراخ ها زیاد در فیلمنامه دیده میشه ) اون بساط کنسرت را راه میندازند و احمقانه ترین حرکات را میکنند تا شاید لبخندی بر لب تماشاگر بیارند واقعااگه قرار بود فیلم کمدی باشه پس اون تلخی اولیه فیلم برای چی بود پس اون صحنه های بیماری و مردن مادر چطور توجیه میشه و اگه قرار بود فیلم یک درام جدی باشه پس این مسخره بازی های مایک تو واشنگتن و اون پایان خوش احمقانه باچه دلیل و منطقی به وجود اومده.حتی آقای کارگردان زحمت نکشیده که برای تماشاگر توضیح بده چرا (سو) از شوهرش دلسرد میشه و اون را ول میکنه. من جدا برای این کارگردان متاسفم چون نه تنها ایده خوبی را سوزانده و به هدر داده بلکه حتی نتونسته یک کمدی نسبتا متوسط راهم در بیاره و نتیجه فیلمی شده که فقط یه جنیفر آنیستون داره و دیگر هیچ .شاید به خاطر همین بد بودن فیلم بوده که فیلم بااینکه تولید سال 2008 هست اما درخیلی از کشورها باتاخیر و در سال 2009 اکران شده که اگر اکران هم نمیشد ضرری به جایی نمی زد .من بااینکه همیشه نسبت به جنیفر آنیستون حس خوبی دارم اما احساس میکنم اگه این فیلم را نمیدیدم خیلی بهتر بود حالا دوستان خودشون میدونند که درباره دیدن یا ندیدن فیلم تصمیم بگیرند .این هم لینک آی ام دیبی فیلم :

http://www.imdb.com/title/tt1082853/

نمره من این این فیلم 5 از 10 امتیاز

The Pink Panther 2 -2009

The Pink Panther 2 -2009

کارگردان: Harald Zwart

بازیگران: Steve Martin (بازرس کلوزو) Jean Reno (پونتون) Emily Mortimer (نیکول) Andy Garcia (وینچنزو) Aishwarya Rai (سونیا)

خلاصه داستان:

دزد بسیار ماهری با نام مستعار( تورنادو) چند تا از بهترین عتیقه های جهان رامیدزدد که برای گیر انداختن او تیمی از بهترین کارآگاهان جهان تشکیل می شود تا با کمک همدیگر او را دستگیر کنند.از فرانسه نیز بازرس کلوزو وارد این تیم می شود که در ابتدا همه او رادست کم میگیرند به این جمع زن مرموزی به عنوان خبرنگار هم اضافه شده که به بازرس کلوزو اظهار علاقه نشان میدهد و باعث می شود روابط صمیمانه اش با منشی وفادارش نیکول صدمه ببیند. گروه تشکیل شده اما همچنان دزدی های تورنادو ادامه می یابد تااینکه...

درباره فیلم:

کارتون های کودکی هیچگاه دست از سر آدم بر نمی دارند حتی تا پای گور .برای من به شخصه چنین است پینوکیو، سند باد، بچه های مدرسه آلپ، مهاجران،چوبین ،کوچولوهای جهانگرد کارتون هایی هستند که مطمئنم هیچوقت فراموششان نمی کنم و دوباره دیدن آنها لذت دوران کودکی رابرایم تداعی می کند .در بین همه آنها البته پلنگ صورتی جایگاه خاصی برایم دارد .پلنگ صورتی با آن شکل و رنگ مخصوصش همیشه برایم جذاب بوده وهست.مخصوصا اینکه تمام اپیزود های پلنگ صورتی قشنگ و تاثیر گذار بودند چه داستان های خود پلنگ صورتی و چه مورچه و مورچه خوار و چه داستان های بازرس کلوزو .شاید برای همین بود که با دید مثبت به سوی فیلم های پلنگ صورتی رفتم و اتفاقا خیلی هم برایم قشنگ وجذاب از آب در آمد .این را می دانم که بعضی صحنه های آن لوس و بیمزه است (مثل تفتیش خانه میلیونر ایتالیایی توسط کلوزو ) یااینکه فیلمنامه زیاد محکم و بدون سوراخ نیست و به راحتی می توان ایراد های فراوان از آن گرفت امادر نهایت کسی مثل من با آن پس زمینه ذهنی که برایتان گفتم از چنین فیلمی لذت می برد .بازرس کلوزو و همکارش دودو (اینجا بانام پونتون ) در یک فیلم سینمایی!!.برای همین اجازه می خواهم که درباره این فیلم بیشتر نیمه پر لیوان را برایتان بگویم تا نیمه خالی آن را.اولین نکته مثبتی که به چشمم آمد شیمی رابطه استیو مارتین و ژان رنو است که خیلی خوب جواب داده بود و در هر دو فیلم 1و 2 آن موثر بود نکته دوم خود استیو مارتین است که مخصوصا در لحظه های احمق نمودنش(مثلا لحظه ای که لباس پاپ می پوشد واز بالکن میدان عمومی واتیکان سرازیر می شود) خیلی به کاراکترکارتونی کلوزو نزدیک می شود فقط ای کاش یک دست لباس کارآگاهی و یک کلاه همرنگ آن برایش تدارک می دیدند و یک دماغ خیلی بزرگتر تا واقعا کلوزو می شد.شخصیت جدیدی که در فیلم 2009 پلنگ صورتی وارد کرده بودند شخصیت سونیا با بازی (آیشواریا رای) هندی بود که الحق خیلی بهتر از (بیانسه) در فیلم 2006 بازی کرده بود و این یک پیشرفت به جلوی فیلم است .روی هم رفته توصیه من این است که فارغ از هر نوع پیشداوری به تماشای این فیلم بنشینید و از آن لذت ببرید مطمئنم در بعضی از صحنه ها از خنده روده بر خواهید شد .این هم لینک آی ام دی بی فیلم :

http://www.imdb.com/title/tt0838232

نمره من به این فیلم شش و نیم (5/6) از 10 امتیاز

Public Enemies 2009

کارگردان: Michael Mann

بازیگران: Johnny Depp (جان دلینجر ) Christian Bale (بازرس پرویس)

خلاصه داستان :

یک سارق بانک به نام جان ئلینجر در سال 1933 از زندان ایالتی ایندیانا به همراه دوستانش فرار می کند تا بانک های بیشتری را غارت کنند .بازرس پرویس هم مامور می شود که او را به هر شکل ممکن دستگیر کند اما دستگیری او کار آسانی نیست جانی که به عنوان دشمن شماره یک مردم شناخته شده به سرقت های خود ادامه می دهد تا اینکه بر خلاف توصیه استادش عاشق می شود و پای یک زن به میان می آید...

درباره فیلم :

به گمانم این دومین فیلم مایکل مان است که بیو گرافی یک شخصیت تاریخی را برای فیلم ساختن انتخاب کرده .بعد از موفقیت او در فیلم ((علی)) که داستان زندگی محمد علی کلی بود اکنون او با فیلم دشمنان مردم ،داستان زندگی یک بانک ربا را دستمایه خود قرار داده تا فیلم زیبای دیگری را به دوستدارانش عرضه کند برای اینکه بدانیم کارگردان تا چه حد وفادار به زندگی نامه سارق معروف بوده باید دارای قابلیت هایی بود که از جمله آشنایی با زبان و فرهنگ آمریکایی است و همینطور در دسترس بودن زندگی نامه دقیقی از جان دلینجرتاریخی بنابراین بحث اینکه شخصیتی که جانی دپ بازی کرده تاچه حد وفادار به تاریخ بوده را به دیگران واگذار می کنم و به همان قرار قبلی خودم پایبند می مانم که قراراست من فیلم ها را به عنوان یک جوان مخاطب عام ساکن ایران نگاه کنم و نه چیز دیگر اما برای راهنمایی کسانی که به مبحث بالا علاقمند هستند دو لینک از ویکی پدیا می آورم اولی به زبان فرنگ و دومی به زبان خودی که سابقه تاریخی جان دلینجر را بازگو می کند امیدوارم مشتاقی پیدا شود و فیلم را از این منظر دنبال کند

لینک اول : http://en.wikipedia.org/wiki/John_Dillinger

لینک دوم : http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AC%D8%A7%D9%86_%D8%AF%D9%84%DB%8C%D9%86%D8%AC%D8%B1

اما فیلم ((دشمنان مردم)) ازدیدگاه من داستان انقراض گنگسترهاست. در آغاز فیلم همه جا برای برای (جانی) امن است و اوضاع بر وفق مراد اوست.ماشین های پر سرعت برایش آماده می شوند ،فاحشه خانه ها برای او محل استراحت فوق العاده ای است و کار چاق کن ها به فرمان اویند

در همان اوایل فیلم اولین هشدار را از زبان دوستش می شنویم که در مقابل گفته جان که میگوید هیچ نقشه ای برای آینده ندارد پاسخ می دهد که: ((کاری که ما میکنیم برای همیشه باقی نمیمونه)) و با پیش رفتن فیلم میبینیم که حق با دوستش بوده. زمانه در حال تغییر است و هر کس خود را منطبق با شرایط نکند محکوم به فناست جان دلینجر جزو کسانی است که نمیتواند یا نمی خواهد خود را منطبق با شرایط روز کند.ودر این گیر و دار اشتباه دیگری نیز مرتکب می شود و دلبسته زنی می گردد که درجایی از فیلم از زبان کسی می شنویم که یکی از قوانین این است که عاشق هیچ زنی نشوند(این معنی را مایکل مان در فیلم مخمصه هم به طرز دیگری بیان کرده بود).اکنون دشمن شماره یک مردم میخواهد مانند مردم عادی عاشق شود و خانواده تشکیل بدهد اما چون او خاص است زندگی خاصی هم دارد بنابراین به درستی از زبان معشوقش می شنویم که : ((من عاقبت خودم را در همان کافه و در همان شغل میبینم)). با اینکه جان در بسیاری از زمینه ها آدم باهوشی است اما در درک موقعیت خودش فراستی ندارد تنها آن گاه به شرایطش وقوف پیدا میکند که دیگر فاحشه خانه ها برایش امن نیست و کارچاق کن ها برایش کاری ندارند و آن وقت گانگستر نوع جدید کسی که در کارشرط بندی از طریق خطوط تلفن است برایش توضیح می دهد که ما از راهی امن تر پول بیشتری به جیب می زنیم اما تو برای ما خطرناکی چون پلیس تو را دشمن شماره یک مردم می داند .زمانه جدید سارق جدید می طلبد و سارقان قبلی در دنیای نو جایی ندارند .وسکانس باشکوه سینما که جان دلینجر شرایط خود را با کلارک گیبل داخل فیلم یکسان می بیند گویی حرف های گیبل حرف های اوست که می گوید: ((در راه هدفی که داری بمیر این راهیه که همه ما می ریم، هیچ وقت ازش فرار نکن)) (جانی) که دوست ندارد طرززندگی اش را تغییر بدهد و از طرفی دنیای جدید این نوع زندگی را بر نمی تابد خود به استقبال مرگ می رود .در واقع جان دلینجر این فیلم من را به یاد داش آکل خودمان انداخت .داش آکلی که خود را به کشتن داد چون زندگی بدون مرجان برای او معنایی نداشت .کاکا رستم کسی نبود که بتواند دخل داش آکل را بیاورد .دوران داش آکل تمام شده بود .

در فیلم نیز میبینیم که جان دلینجر با رخوت خاصی بعد از بیرون آمدن از سینما به پیش میرود .گویی دیگر حاضر نیست زندگی کند و گرنه پلیس ها هیچوقت نمیتوانستند او را گیر بیندازند او خودبه آغوش مرگی رفت که برایش از زندگی درزمانه جدید لذت بخش تر بود.متاسفانه گلدن گلوب با (دشمنان مردم) مهربان نبود امیدوارم منتقدان اسکار این فیلم را ببینند .فیلم دارای نقاط قوت بسیاری است ازجمله فیلمنامه محکم و قوی و دیالوگ نویس عالیش که حتی در ترجمه شادابی خود را حفظ کرده.فیلمبرداری چشم نوازی نیز دارد که از دیدن چند باره فیلم احساس خستگی به کسی دست نمی دهد همه این ها را به اضافه مایکل مان و جانی دپ کنید ببینید چه از کار در می آید اگه یه روز اعصابتون خیلی خراب بود و احتیاج به یک مسکن قوی داشتید دیدن این فیلم را بهتون شدید توصیه میکنم .این هم لینک آی ام دی بی فیلم :

http://www.imdb.com/title/tt1152836/

نمره من به این فیلم 8 از 10 امتیاز

9-movie2009

9-2009

کارگردان: Shane Acker

صداها: Christopher Plummer (یک) Elijah Wood (نه) Jennifer Connelly (هفت) و...

خلاصه فیلم :

عروسکی پا به عرصه وجود می گذارد با نام 9 آن هم در دنیایی که همه چیز نابود شده است .او ابتدا فکر میکند تنهاست اما اعداد دیگری را هم در گوشه و کنار میبیند که همگی ازموجودی وحشت انگیز می ترسند .او با کمک دوستانش موفق می شود که آن حشره مکانیکی را از پای در آورد اما به خاطر فضولی بیش از حدش موجودی وحشتناک تر ازخواب بیدار می شود ....

درباره فیلم:

اگه یک کارگردان جوان برای ساختن اولین فیلمش متوسل به یک کارگردان با تجربه شود که صاحب سبک هم هست هیچ شکی نداشته باشید که فیلمی که می بینید فیلم آن کارگردان جوان نیست بلکه رگه های متعددی از تفکر کارگردان صاحب سبک در فیلم راه پیدامیکند و میتوان فیلم را تا حدودی مشترک نامید به همین دلیل است که من فیلم 9 را تا حدودی فیلم (تیم برتون) تهیه کننده می دانم نه ((شین اکر)) جوان و شاید برای همین است که شباهت های بسیاری بین این انیمیشن با (عروس مرده برتون) میبینم هر دو کارتون هایی بودند که بیشتر برای بزرگسالان ساخته شده بودند نه بچه ها(بیژن اشتری نیز در دنیای تصویر به درستی به این مطلب اشاره داشت که فیلم بیشتر برای بزرگ ترهاست) هر دو این کارتون ها درباره ارواح هستند شاید برای همین است که کوچولوها نه از عروس مرده خوششون میاد نه از فیلم 9 (درباره برادر زاده 7 ساله من که صدق می کند ) جالب اینکه پایان هر دو فیلم شباهت بسیاری به همدیگه دارند نگاه کنید به پرواز عروس مرده به سوی ماه در حالی که شاپرک شده و پرواز روح عروسک ها به آسمان حتی می توانم بگویم به همین خاطراست که کارتون 9 زمخت است و کاراکترهای آن زیادقشنگ و تو دل برو نیستند و سعی نشده ظرافتی در ساخت آنها به کار برودچون سازندگان آن می دانستند مخاطب آن ها کوچولوهای دوست داشتنی نخواهند بود و اتفاقا من این رویکرد را می پسندم چرا که قبول ندارم ژانر انیمیشن تنها برای کودکان است و نه افراد دیگری.چه خوب است که می بینیم کارتون هایی ساخته می شود تنها برای بزرگسالان اما صرف نظر از دراماتیک بودن روند فیلم که ساخت زیبا و تفکر محکمی هم پشت آن است فیلمنامه در جاهایی لنگ میزند و مشخص است که برای طولانی کردن یک داستان کوتاه به ترفندهای مختلفی متوسل شده اند (با توجه به اینکه فیلم اولیه یک انیمیشن کوتاه بوده و تیم برتون بعد از دیدن آن کارگردان جوان را ترغیب کرده که کارتون یبلند براساس آن بسازد) مثلا هیولای اولیه وطرز برخورد عروسک ها با آن و نابود کردن آن چیز زائدی به نظر می رسد که نبودن آن هیچ ضرری به کلیت داستان نخواهد زد و.....

اما این فیلم داستانی است در تقدیر از شجاعت و نشان دادن این موضوع که تنها انسان های شجاع قادر به تغییر شرایط اطراف خود هستند عدد 9در بین عروسک ها آخرین عدد است و شاید سمبلی از نوع تکامل یافته آنهاباشد که بر عکس عدد یک که همیشه محتاط عمل می کند می تواند بر محیط اطرافش غلبه کند و آن را قابل تحمل تر کند آرزو می کنم نسل جوان کشور من هم نوع تکامل یافته جوان های 57 باشند که با سری پرشور به استقبال خطر رفتند اما برنامه ای برای بعد از پیروزی نداشتند امیدوارم 9 های امروزی با برنامه تر عمل کنند و همچون پایان کارتون 9 امیدها رو به فزونی برود. به هر حال دیدن این کارتون زیبا خالی از لطف نیست و آن را به همه دوستانم توصیه میکنم .این هم لینک آی ام دی بی فیلم :

http://www.imdb.com/title/tt0472033/

نمره من به این فیلم 7 از 10 امتیاز

The Hurt Locker 2008

کارگردان: Kathryn Bigelow

بازیگران: Jeremy Renner (جیمز) Anthony Mackie (سنبورن) Guy Pearce (تامپسون) Evangeline Lilly (کانی جیمز)

خلاصه داستان:

گروهی از سربازان آمریکایی که متخصص خنثی کردن بمب هستند بر اثر یک انفجار رئیس خود را از دست می دهند و(جیمز) به عنوان رئیس جدیدی برای آنان می آید که رفتارش با قبلی فرق میکند.ابتدا تنش بین او و گروه زیاد است تا جایی که حتی فکر کشتن او به سر یکی از افراد گروه میرسد اما با پیش آمدن وقایعی سخت و بروز شجاعت هایی از او همه او را می پذیرند اما مشکلات در عراق بسیار است ...

درباره فیلم:

قبل از شروع نقد فیلم باید بگم که قصد من فقط این بود که فیلم های روز جهان را نقد کنم اما این فیلم با اینکه در سال 2008 نمایش داده شده اما نامزد جوایز متعددی در مراسم گلدن گلوب امسال شده و برای همین من این فیلم را به عنوان فیلم روز نقد می کنم .

((قفس رنج)) که ظاهرا کنایه ازلباسی است که خنثی کنندگان بمب به تن می کنند و همینطور اشاره به شرایط روحی سربازان آمریکایی در کشوری بیگانه رادارد از دیدگاه ( هنر برای هنر) فیلم خوب و قابل اعتنایی است فیلمنامه بدون نقصی دارد و بازیگرانی خوب و کارگردانی چیره دست که با هنرمندی چنان ملموس و واقعی ماجراها را به تصویر می کشد که وسط فیلم آدم گاهی شک می کند که فیلمی مستند درباره عراق می بیند یا یک فیلم سینمایی را .اما برای من فیلم خوب و کاملی نبود چرا که من بیشتر طرفدار دیدگاه (هنرمتعهد) هستم و به همین دلیل فیلم زیبایی مثل (قفس رنج) را که در جهت منافع سیاسی آمریکا ساخته شده و حضور سربازان آمریکایی در عراق را توجیه می کند دوست ندارم .البته که این توجیه برای من اصلا قابل قبول نیست مثلا اینکه چون متخصص خنثی کردن بمب در عراق کم است وجود سربازان آمریکایی در آنجا لازم است بیشتر باید حرف (جورج بوش) باشد تا خانم (کاترین بیگلو) .احساس میکنم که اگر این فیلم در دوره ریاست جمهوری (اوباما) ساخته می شد خیلی بهتر و زیباتر می شد تا دوره (جورج بوش) .به هر حال فیلم (قفس رنج ) فیلمی است که تاریخ مصرف آن گذشته است و بیشتر من را به یاد فیلم به شدت تبلیغاتی ریدلی اسکات (سقوط شاهین سیاه) انداخت که درآنجا نیز دخالت نظامی آمریکادرسودان توجیه می شد.هنگامی که در آخر فیلم قفس رنج سرباز امریکایی با قدم هایی محکم برای ماموریتی دوباره از هواپیما پیاده می شود و این بار به جای 40 روز قرار است 365 روز در عراق بماند خدا را شکر کردم که با آمدن اوباما زیاده خواهی امثال خانم بیگلو و جورج بوش به فراموشی سپرده شد و مردم عراق هم امیدوارشدند مشکلات خودشان را خود حل کنند و صاحب مملکت خود باشند. اما صرف نظر از این نقطه ضعف بزرگ فیلم (قفس رنج) فیلم واقعا خوبی است و صحنه های به یاد ماندنی بسیار دارد که تا مدت ها از یاد آدم نمی رود.از جمله تصویر مردی که به زور بمب ها به او وصل شده و او التماس کنان کمک می خواهد و سرباز آمریکایی عاجز از کمک به اوست و او در لحظات آخر شهادتین را به زبان می آورد و یا صحنه کودکی که او را کشته اند و در درون شکمش بمب کار گذاشته اند.اصلا بهتر است فیلم را با این پیش زمینه ببینید که ماجرای ماندن سربازان آمریکایی در عراق مدت هاست که تمام شده است .این هم لینک آی ام دی بی فیلم :

http://www.imdb.com/title/tt0887912/

نمره من به این فیلم 5/6(شش و نیم ) از 10 امتیاز

Gamer 2009

کارگردان: Mark Neveldine وBrian Taylor

بازیگران: Gerard Butler (کیبل) Michael C. Hall (کن کسل) Kyra Sedgwick (جینا) و...

خلاصه فیلم :

داستان در آینده ای نه چندان نزدیک اتفاق می افتد.همه عالم دیجیتالی شده و شرکتی بزرگ به مدیریت ( کن کسل ) مدیریت یک جامعه مجازی را بر عهده دارد که در آن می توان اختیار خود را به کسی دیگر داد تا برایتان تصمیم بگیرد و یا اختیار افرادی را بر عهده بگیرید .در این جامعه به افرادی که محکوم به مرگ شده اند فرصتی داده می شود تا وارد یک بازی جنگی به نام قاتلین شوند و اختیار خود را به (بازی خور) هایی بدهند که آنها را هدایت میکنند و اگر پس از 30مرحله زنده ماندند آن ها آزاد خواهند شد .در این میان (تیلمن) که به (کیبل) معروف شده 27 مرحله زنده مانده و امیدهای او برای رهایی زیاد شده اما بازی مهم تری در راه است ....

درباره فیلم:

فیلم (بازی خور)gamer فیلم ضعیف و بدی است که بیشترین ضربه خود را از فیلمنامه بی سر و ته آن خورده است امسال فیلم آینده نگر دیگری که نزدیک به معنای همین فیلم بود ساخته شد به نام ((جایگزین ها)) Surrogates که به مراتب بهتر از این فیلم بود چه از لحاظ فیلم نامه و چه از لحاظ بازیگران. کافی است (بروس ویلیس ) آن فیلم را با (جرارد باتلر) این فیلم مقایسه کنید البته ایده فیلم بکر و خوب بود(آدم هایی که میتوانند وارد دنیای بازی های کامپیوتری شوند و به دست بازی خور ها اداره شوند) اما فیلمنامه نویسان و کارگردانان فیلم که یکی هستند ایده را تباه کرده اند .نقش اول فیلم که ( جرارد باتلر) آن را بازی می کند بسیار اغراق شده و تصنعی است و از همه بدتر روی بقیه نقش های فرعی اصلا کاری صورت نگرفته گویا آدم های کاغذی دور و بر نقش اول را گرفته اند تا او را پر رنگ کنند در صورتی که نقش (همسر کیبل) میتوانست خیلی بهتر و موثر تر باشد و یا نقش بازی خور 17 ساله که وسط فیلم ناگهان غیب می شود و معلوم نیست چرا اسم فیلم را از آن نقش گرفته اند. بازی بازیگران هم اصلا چنگی به دل نمی زد مگرتا اندازه ای ( مایکل سی هال) که شاید من فیلم را به خاطر او دیدم چون در نقش دکستر (در سریالی به همین نام) واقعا خوب بازی کرده بود و من از او در همین اندازه ها توقع داشتم که بر آورده نشد.اگر این فیلم را نبینید چیزی را از دست نداده اید این هم لینک آی ام دی بی فیلم :

http://www.imdb.com/title/tt1034032/

نمره من به این فیلم 4 از 10 امتیاز

Funny People 2009

کارگردان : Judd Apatow

بازیگران : Adam Sandler (جورج سیمونز) Seth Rogen (آیرا) Leslie Mann (لورا) Eric Bana (کلارک )

خلاصه فیلم :

(جورج سیمونز) یکی از برترین اجرا کنندگان کمدی استندآپ در آمریکاست که ثروت زیادی هم کسب کرده اما ناگهان متوجه می شود که دچار نوعی سرطان خونی وخیم است که امید بسیار کمی برای نجات او وجود دارد .(جورج) سعی می کندکه خود را غرق در کار کمدی کند .بنابراین کمدین تازه کاری را استخدام می کند تا برایش جوک بنویسد و برنامه هایش را بامزه تر کند. با ورود ( آیرا) به زندگی جورج سبک زندگی او تغییر می کند و (جورج) نشانه های بهبودی در خود می بیند اما این همه ماجرا نیست ....

درباره فیلم :

(آدم هاي بامزه) درباره كساني است كه به صورت ايستاده پشت ميكروفني تك نفره براي مردم نمايش مبدهند. اگه اشتباه نكنم به چنين مردمي كه آدم ها را ميخندانند و جك تعريف مي كنند به زبان فرنگي اصطلاحا (كمدي استند آپ) مي گويند .البته ما مردم ايران هنوز با چنين شغلی آشنايي زيادي پيدا نكرده ايم .در زمان رژيم سابق كه به نياز هاي مدني مردم اندكي بيشتتر توجه مي شد كافه هايي به وجود آمده بود كه مردم خسته از كار روزانه هنگامي كه براي صرف يك فنجان چاي و نوشيدني هاي ديگر يا لقمه اي شام به آنجامي رفتند با برنامه هاي مختلف سرگرم مي شدند.اكثر اين برنامه ها در آغازموسيقي و گاهي رقص بود اما ظاهرا اين اواخر كساني پيدا شده بودندكه مردم را جور ديگري سرگرم كنند.آنان آدم هاي بامزه بودند سيد كريم ظاهرا جزو اولين كساني بوده كه براي مردم حكايت هاي خنده دار و با مزه به صورت تك نفره اجرا ميكرده اما با بروز حادثه ناخوشايند انقلاب شكوهمند اين مكان ها به مراكز فساد و فحشا تعبير شد و به مردم شهيد پرور تفهيم شد كه آنان نيازبه خنده و سرگرمي ندارند و همان محرم و صفر و ماه مبارك و ليالي قدر براي آنان كافي است .بعد ازجنگ وعادي شدن اوضاع اجتماع اندك اندك آدم هاي باهوشي بر سر كار آمدند كه مدعي بودند مردم ما به قدر كافي گريه كرده اند و حالا ملت گريه مستوجب اندکي بخششند بنابراين در جشن هاي 22 بهمن و مناسبت هاي مختلف كم كم سنتي به وجود آمد كه مجريان اندكي خوشمزگي كنند و مردم را بخندانند شايد اوج اين قضيه را بتوان پيدايش و درخشش حميد (رضا ماهي صفت) و معروف شدن او درزمان (سيد محمد خاتمي) دانست كه به (مستر بين ايراني) معروف شد.اصولا آدم گاهی متعجب می شود که چرا در ایران کلوپ شبانه ای وجود ندارد .اصلا چرا شب به محلی رفتن و خستگی را از تن به در بردن در این مملکت جزو گناهان غیر قابل بخشش است مگر قرار است چه کاری در آن مکان ها انجام شود و اینکه آیا باپاک کردن صورت مساله آقایان توانسته اند از جرم و بزهکاری ملت شریف کم کنند؟؟آیا امکان نداشت با وجود چنین مکان هایی اندکی از آمار پارتیهای زیرزمینی که احتمال ارتکاب جرم در آن به مراتب بیشتر است کم شود .امیدوارم در آینده ای بسیار نزدیک آدم های باهوشی دوباره بر سر کار بیایند و راه سید را در بسیاری از کارها و از جمله این راه ادامه بدهند .برگردیم به فیلم که درباره اینگونه مجریان بود .اولین نکته جالبی که فیلم نشان می دهد تناقضی است که بین زندگی واقعی (جورج) با تصوری که مردم از او دارند است (جورج) با همه ثروتی که دارد زندگی تنها و ملال آوری دارد. خالی از عشق و شور و هیجان .او حتی وقتی میفهمد مبتلا به بیماری صعب العلاج است حق اخم کردن و در خود رفتن را ندارد همه از او انتظار شاد بود و شاد کردن اطرافیان را دارند بلادرنگ من یاد (فیلم هنرپیشه) (مخملباف )افتادم (اکبر عبدی) دقیقا مثل (جورج سیمونز) بود حتی اگر واقعا دعوای خانوادگی داشت همه فکر میکردند فیلم بازی میکند و به او می خندیدند نکته بسار جالب دیگر که به نظرم بر خلاف فیلم (هنرپیشه) فقط مشکل را مطرح نمی کرد نشان دادن راه حل بود کارگردان فیلم به درستی شیوه جالبی برای درمان مشکل (جورج) یافته بود (یادمان باشد که مشکل چورج فقط بیماری جسمی نیست بلکه بیماری روحی او نیز هست ) وارد کردن سادگی به زندگیش.(آیرا) بازیگر مبتدی و تازه کار اما ساده و سالمی است که با سلامتی روحش سلامتی را به زندگی (جورج) برمیگرداند .جک های (آیرا) زیاد جالب نیست او حتی با ارتباط برقرار کردن با جنس مخالف هم مشکل دارد اما مزیتی که دارد به طور وحشتناکی ساده است و بی آلایش حتی در تکه ای از فیلم از زبان خودش به این نکته اشاره می شود .نکته دیگری که به حل مشکل (جورج) کمک شایانی می کند جبران اشتباهات گذشته است .او در زندگی قبلیش با خود خواهی تمام تنها کسی را که در زندگی داشته از خود رنجانده و طرد کرده بود.بنابراین به دلجویی از او و کسان دیگر مثل خواهرش و پدر و مادرش می پردازد .کدورت ها از زندگی او پاک می شود واو اکنون توانسته سرطان را شکست دهد .فیلمنامه این فیلم به نظر من یکی از بهترین فیلمنامه های کمدی امسال بود بسیار محکم و خوب نوشته شده بود وروال مناسبی هم داشت ضمن اینکه بازی خوب (آدام سندلر) و مخصوصا (سس روگن) کمک زیادی به فیلم کرده است .همه اینها به اضافه کارگردانی خوب (آپاتو) دست به دست هم داده است تا این فیلم محشر به وجود بیاید صحنه دعوای سه نفره در حیاط خانه (لورا) یکی از خنده دارترین صحه های کمدی امسال است توصیه من به دوستانم این است (آدم های بامزه) را ببینید (آدم های بامزه) را ببینید به امید زیاد شد ن آدم های بامزه در ایران خودمان .این هم لینک آی ام دی بی فیلم :

http://www.imdb.com/title/tt1201167/

نمره من به این فیلم 5/7(هفت ونیم) از 10 امتیاز