Salt 2010

این مقاله پیش از این در مجله آدم برفی ها و در اینجا چاپ شده است:

کارگردان : Phillip Noyce

بازیگران : Angelina Jolie (اولین سالت)
Liev Schreiber (تد) August Diehl (مایک) و...

خلاصه داستان:

در سالگرد ازدواج ((سالت )) مامور ویژه سیا و در حالی که درآخرین ساعات اداری عازم منزلش است به او خبر می رسد جاسوسی از روسیه فرار کرده و دارای اطلاعات ذی قیمتی است .او به همراه افسر ارشدش به دیدار جاسوس می روند و با خبر می شوند کسی قرار است رییس جمهور روسیه که عازم سفر به آمریکاست را بکشد و او کسی نیست جز خود((سالت)) .ابتدا همه به این موضوع می خندند اما وقتی قضیه جدی می شود ((سالت)) پا به فرار می گذارد و به سراغ رییس جمهور روسیه می رود و او را می کشد اما این همه ماجرا نیست ...

درباره فیلم:

اکنون دیگر به این باور رسیده ام که در هالیوود نیز مثل ایران خودمان فیلمنامه هایی سراسر چرت و پرت و پر از چاله و چوله می توانند هفت خوان را بگذرانند و بر پرده سینماها حاضر شوند .((سالت)) یکی از همین فیلم هاست که به نظرم هیچ آدم عاقلی دست اندرکار تولید این فیلم نبوده چون اگر هر آدم عاقلی دستش به این فیلمنامه می رسید او را یک سر به سطل زباله می انداخت .تکیه فیلم فقط و فقط روی ((آنجلینا جولی)) است و دیگر هیچ .تولید کنندگان فیلم صرفا قصد شان این بوده که یک ((مهاجم مقبره)) ای دیگر بسازند اما این بار به جای اینکه پرش ها بر روی گورهای باستانی باشد بر روی تریلر ها و کف اتوبان هاست .شاید واقعا وقت آن رسیده که دست اندر کاران هالیوود به فکر یک جیمز باند مونث باشند که در اینصورت یکی از گزینه های اصلی همین(( آنجلینا)) ست . اما این نیاز باعث نمیشود که تهیه کننده ای بدون داشتن یک فیلمنامه درست وحسابی شروع به ساختن فیلمی با بودجه ای هنگفت کند !!این فیلم از دیدگاه من توهین مستقیمی است به شعور بینندگان فیلم حتی اگر پاپ کورن خورها (همان پفک نمکی خودمان ) باشند.سراسر فیلمنامه پر از اغلاط فاحش داستانی و سوال های بدون جواب برای ببیننده است .مهم ترین آنها اینکه چرا باید یک جاسوس بلند پایه روسی به آمریکا بیاید و شاگرد دست آموز خودش را لو بدهد که قصد چه کاری را دارد ؟ مگر نه اینکه(( سالت)) در پوشش یک مامور سیا خیلی بهتر میتوانست ماموریتش را انجام دهد جز اینکه باید محملی فراهم می شده تا آنجلینا جولی در اتوبانهای بزرگ آمریکا موتور سواری کندوخودی نشان بدهد ؟ گذشته از آن چرا ((سالت)) ماموریت کشتن را ناقص انجام می دهد و با کمک زهر عنکبوت ترور را نیمه کاره می کند ؟ او که نمیداند قرار است همسرش توسط روس ها کشته شود او با این گمان به سراغ ماموریت می رود که مطمئن است جای شوهرش امن است و آنان قرار است کار بزرگی را انجام دهند پس چرا زهر عنکبوت؟؟ در واقع اشتباهات فیلمنامه ای آنقدر گل درشت است و بزرگ که می توان حدس زد کارگردان بدون هر گونه داستان محکمی بر سر فیلمبرداری می رفته و همه داستان همانجا سر هم می شده است .از لحاظ جلوه های ویژه نیزفیلم فقط در سطح تقلید از ((مهاجم مقبره)) و ((ماموریت غیرممکن)) می ماند و هیچ تنوعی در آن دیده نمی شود جالب آنکه(( آنجلینا)) بعد از فرار ازدست مامورین سیا و بی عرضه نشان دادن کل آن سیستم و پریدن بر روی طاق تانکرها و موتور سواری های هیجان آمیز همان قدر شیک و اتو زده به نظر می رسد که گویی همین الان از سالن مد خارج شده است .اما نکته ای که برای یک جوان ایرانی از این فیلم بی سر و ته می تواند جالب توجه باشد انتخاب تهران به عنوان یکی از هدف های موشکی است و این موضوع فقط و فقط نشان دهنده یک چیز است و آن اینکه ذهنیت عمومی جهان دارد آمادگی حمله به ایران را پیدا می کند نمی خواهم مثل کسانی که تئوری توطئه در سر دارند ناله سر کنم که آری همه این ها یک حرکت حساب شده است و کار کار دشمنان است و... نه بلکه حرفم این است وقتی یک مساله ای مرتب گفته شود حتی در سطحی ترین مجلات و فیلم ها ذهن جمع مخاطب آمادگی این را پیدا می کند که بتواند درباره آن حرف بزند . روی هم رفته این فیلم ارزش وقت تلف کردن را ندارد و تنها یک نمره منفی دیگر برای ((آنجی)) محسوب می شود کسی که بازیش در فیلم بچه عوضی ارزشمند و قابل احترام بود اما با این فیلم ها تنها راهش را به سمت فیلم ها و نقش های متفاوت سخت خواهد کرد

این هم لینک آی ام دی بی فیلم :

http://www.imdb.com/title/tt0944835/

نمره من به این فیلم 3 از 10 امتیاز

خسرو دهقان و جواد طوسی

مقدمه:

در شماره 192 (خرداد 89) آقای خسرو دهقان مطلبی نوشته بودند و مثل همیشه بعد از نمک پاشی زیاد به جواد طوسی تکه انداخته بودندکه خیلی خود را عرضه می کنی هر کانالی را بازمیکنی شماآنجا هستی حتی در یخچال را باز میکنم شما آنجایی !!و از این حرف ها در شماره 193 دنیای تصویر (تیرماه 89) جواد طوسی مطلبی در جواب ایشان نوشته بود که به نظرم مهم و قابل تامل است نه از لحاظ اینکه طرف کدام گرفته شود که من این دو عزیز را هرگز ندیده ام وفقط با نوشته هایشان آشنایم بلکه از جهت اینکه نحوه دید آن ها به جامعه متفاوت است و انتخاب هر کدام از این دو دیدگاه سرنوشت متفاوتی را رقم می زند

شرح:

برای کسی مثل من که از دور دستی بر آتش دارد (اکثر خوانندگان دنیای تصویرهمینگونه اند) لحن و نوشتار آقای دهقان مانند کسی است که از بالابا مخاطبش حرف می زند گویا خود را رند خوشمزه ای می بیند که مجاز است به هرشخصی طعنه ای بزند و ریشخنذی بکند فلان فیلم را مسخره کند و به فلان فیلمساز تکه بیندازد .این لحن حرف زدن و اینگونه فکر کردن را اصلا نمی پسندم و به گمانم در نشریه ای مثل دنیای تصویر نباید جایگاهی داشته باشد چون این تفکر خسرو دهقانی را خطر ناک می دانم کسی که به خو د اجازه دهد هر چیز و کسی را مسخره کند امابه اینکه فیلم نمی بیند مفتخر باشد و به همان دیده ها و شنیده های قبلی اش مغرور و گمان کند از همه چیز بی نیاز است تفکر خطرناکی دارد که اشاعه اش در جامعه نه تنها باعث خمودی و عدم رشد بلکه باعث نابودی فرهنگ نسل جدید خواهد بودآقایی که صراحتا می گوید هنوز در پیچ 78 و 79 گیر کرده و از دست درباره الی عصابی است و فستیوال کن را معتبر نمی داند چون امسال مهدی کرم پور به آن رفته و رییس هیئت داورانش تیم برتون است که حضرت آقا از آو متنفر است چگونه خود را مجاز می داند که به منتقدی که سعی دارد منزوی نباشد و داشته هایش را با دیگران تقسیم کند ونگذارد چراغ نقد خاموش شود اینگونه توهین کند و او رامورد ریشخند قرار دهد و علی معلم هم گویا چشم خود را بر روی خطای رفقا خوب بلد است که ببندد .اما بر عکس حرف های جواد طوسی بسیار به دلم نشست این قاضی شریف به گمانم راه را درست انتخاب کرده .آیا به نظر شما اینکه کسی مثل آقای دهقان گوشه عزلت بگزیند تا مبادا قبای زربفتش آلوده به گرد و غبار اجتماع شود بهتر است یا کسی مثل جواد طوسی که علی رغم نیش و کنایه امثال خسروها خود را عرضه می کند (به قول آقایان) تا جامعه سینمایی مان جامعه مونولوگی نباشد .من خود البته از کسانی هستم که چندان دل خوشی از صدا و سیما ندارم اما آیا تحریم صدا و سیما واگذار کردن صحنه به طرف مقابل نیست؟ آیا در خانه نشستن و چیزی ننوشتن و حرفی نزدن کمکی به فرهنگمان خو اهد کرد .آیا خود این حرکت کوششی در راه تکصدایی کردن جامعه نیست؟ پس بگذارید با احترام به هر دو بزرگوار به احترام جواد طوسی عزیز کلاه از سر بردارم که طعنه ها را به جان می خرد اما همچنان در صحنه می ماند تا نسل جدید فقط با یکصدا روبرو نباشد و به جناب خسرو خوبان هم بگویم حاجی!! علی آباد هم شهری نیست پیاده شو تا با هم برویم دوره ای که لوطی ها روی تخت قهوه خانه می نشستند و خوشمزگی و مزه پرانی می کردنددو به گمان خود سبیل همه را دود می دادند سال ها است که گذشته است این روز ها ارزشمندی و عزت از آن کسانی است که همواره می خوانند و می نویسند و می بینند و سعی می کنندبه بقیه بیاموزند.به شخصه من اهل اظهار نظر های این چنینی درباره دوستان منتقد نیستم اما اینبار اینگونه نوشتم چرا که فکر میکنم اگر افکار کسانی مثل خسرو دهقان در جامعه رشد کند وای به حال این فرهنگ که سینما گوشه ای از آن است

Shutter Island 2010

کارگردان: Martin Scorsese

بازیگران: Leonardo DiCaprio (تدی دانیلز) Mark Ruffalo (چاک) Ben Kingsley (دکتر کاولی) و...

خلاصه داستان:

(تدی دانیلز) به همراه همکارش مارشال های ایالتی هستند که مامور می شوند گم شدن یک بیمار روانی را در جزیره شاتر پیگیری کنند محل ماموریت آنها تیمارستانی است که( ریچل) از آنجا فرار کرده وقتی که دکتر کاولی ( پزشک تیمارستان ) از دادن پرونده های بیماران به آنها خودداری می کند معلوم می شود که اوضاع آنجا عادی نیست تحقیقات آنها به بن بست رسیده که ناگهان (ریچل) پیدا می شود اما به جای اینکه موضوع حل شود معما پیچیده تر می شود . داستان تازه شروع شده است ....

درباره فیلم :

نوشتن خلاصه داستان برای اینگونه فیلم ها کار بسیار مشکلی است هم اینکه باید کلیتی از داستان به خواننده ارائه بدهیم و هم اینکه آخر ماجرا را لو ندهیم پس اگر در قسمت خلاصه داستان خللی می بینید به بزرگواری خود ببخشید . اما وقتی که فیلم (جزیزه شاتر) تمام شد درست همان احساسی را داشتم که پس از پایان فیلم (بازی دیوید فینچر ) (مظنونین همیشگی برایان سینگر ) و (دیگران آمنا بار ) برایم به وجود آمده بود حس شیرین رودست خوردن ، کلک خوردن از کسی که دوستش دارید بسیار شیرین است درست مثل عاشقی که می بیند از معشوقه اش رودست خورده و بجای اینکه از دستش عصبانی باشد در دل تحسینش می کند . بعد از پایان فیلم علاقه ام به سینما بیشتر از قبل شد سینما هنوز برایم زنده بود فهمیدم که می تواند هنوز مرا نگران کند دو ساعت تمام مرا با خود به هر جایی که بخواهد بکشاند و بعد از همه حدس و گمان هائی که زده ام با خنده بگوید اشتباه می کردی تازه فیلم که تمام می شود باید برگردی از اول داستان و از نو شروع کنی وقتی که دوباره شروع کردی دیالوگ های همکار (تدی دانیلز افسانه ای) برایت مفهوم پیدا می کند: (( تو خوبی رئیس ؟)) ((حالت خوبه رئیس؟)) سرنخ هائی که مارتی کبیر در فیلم جا داده یکی یکی پیدا می کنی و از لذت کشف آنها از خود بیخود میشوی پس قاطعانه می گویم که این فیلم برای یکبار دیدن نیست در تماشاهای بعدی است که با مارشال نگران انس می گیریم و (جزیزه شاتر) برایت همه چیز می شود . سکانس افتتاحیه فیلم کلیتی از فیلم به ما ارائه می دهد که ابتدا همه چیز در مه فرو رفته است و چیزی مشخص نیست بعد کم کم سیمای محو یک کشتی کوچک پدیدار می شود در فیلم نیز ابتداهمه چیز گنگ و محو است و تماشاگر با حداقل اطلاعات روبرو است و ناگهان سیمای واقعی افراد روشن می شود . در فیلمبرداری از سکانسهای فیلم نیز این فاصله گذاری احساس می شود نماها و فضاهای فیلم در (جزیزه شاتر) ابتدا با رنگهای مرده و مات گرفته شده اما بعد از ماجرای فانوس دریایی در اواخر فیلم گویی رنگها جان می گیرند فضای سبز شاداب است و هوا عالی و بدون باران می شود حتی تصویر آخری که از فانوس دریایی نشان می دهد فانوس دریایی زیبایی است که استوار و درخشان در کنار ساحل ایستاده است و دیگر آن فانوس دریایی راز آلود در طول فیلم نیست اما با همه احترامی که برای اسکور سیزی قائلم حقیقتی را نمی توان نادیده گرفت که قدرت اصلی فیلم از کارگردان نیست بلکه از فیلمنامه است هر چند در دستان توانای او بوده که فیلمنامه به شاهکاری مانند (جزیزه شاتر) بدل شده اما بدون شک هر کارگردان دیگری نیز آنرا می ساخت فیلم خوبی می شد (جزیزه شاتر) به نوعی داستان هویت گم شده ما در دنیای جزیره ای پیرامونمان است داستان پیدا کردن هویت خویش است در جائیکه هیچ کس نمی تواند تو را کمک کند بجز خودت . تلفن قطع است و باران سیل آسا می بارد و کشتی بر نخواهد گشت این خودت هستی که باید زخمهایت را ترمیم کنی زخمهایی که هیولا می سازد اگر موفق نشوی هیولا خواهی ماند اما اگر موفق شوی حتی اگر در این راه جان بدهی نیز مانند یک انسان خوب مرده ای با این نگاه دیالوگ پایانی فیلم بین دو همکار معنی می دهد (تدی دانیلز) به همکارش می گوید: ((کدام یکی بهتر است؟ مثل یک هیولا زندگی کردن یا مثل یک آدم خوب مردن)) بی گمان در (جزیره شاتر) خود را یافتن از مشکلترین کارهاست تماشای چندین و چند باره این فیلم خالی از لطف نیست و لحظات زیبایی را برای شما می سازد. آنرا از دست ندهید .

این هم لینک آی ام دی بی فیلم :

http://www.imdb.com/title/tt1130884/

نمره من به این فیلم 9 از 10 امتیاز

The Invention of Lying 2009

کارگردان: Ricky Gervais و Matthew Robinson

بازیگران: Ricky Gervais (مارک بلیسون ) Jennifer Garner (آنا) Rob Lowe (براد کسلر)

خلاصه فیلم :

در دنیایی که مردم آن نمی توانند دروغ بگویند و نمی دانندکه دروغ چیست مارک بلیسون نویسنده ای است که از کارش اخراج می شود و از لحاظ روحی نیز ضربه می خورد و صاحبخانه اش نیز جوابش کرده است که ناگهان حرفی غیر واقعی می زند و اولین دروغ ناخواسته توسط او گفته می شودو کارش راه می افتد.بعداز اینکه اوازموضوع اگاهی پیدامی کندشروع به استفاده از دروغ درجهت منافعش می کند و با استفاده از این حربه زندگی مارک عوض می شود اما جاهایی نیز هست که حربه دروغ کارساز نیست ....

درباره فیلم:

فیلم اختراع دروغگویی به ما نشان می دهد که اگر دروغ نبود چه زندگی وحشتناکی منتظر ما بود اگر دروغ نبود رویا هم نبود اگر دروغ نبود اسطوره هم نبود دین هم نبود نبوغ هم نبود حتی خلاقیت نیز در دنیای بی دروغ جایی نداشت دنیای بود که بهترین فیلمهایش روایت های کسل کننده تاریخ پیشنیان بود و مردمانش در نشان دادن نفرت به هم کوچکترین تردیدی به خود راه نمی دادند دنیای پر از انسانهای سرخورده و مایوس .فیلم روی ایده بکری دست گذاشته و از نظر فیلمنامه مشکلی ندارد و بازیگر نقش اول آن نیز که هم کارگردان فیلم و هم یکی از نویسندگان فیلمنامه است بازی روانی دارد تا جائیکه جنیفر گارنر در جلوی او کم می آورد و بازیش لوس و خنک جلوه می کند شاید به این خاطر است که آقای ریکی گراویس. نقش را بازی نمی کند چون بازیگر نیست بلکه فقط خودش را نشان می دهد مخصوصاً در قسمتهای دپرس بودن مارک او فوق العاده طبیعی جلوه می کند .

قسمت میانی فیلم به نظرم پر کشش تر از همه قسمتهای آن است آنجائیکه مارک مجبور شد که به مردم توضیح بدهد از کجا می داند مادرش به دیار نیستی نرفته بلکه به کاخی زیبا عزیمت کرده است و او مانند موسی دو لوح نوشت و ده قانون در آن قرار داد که آنها را برای مردم آورده و آن لوح هایش هم چیزی نبود جز دو جعبه پیتزا که قاوانین را روی آن چسبانده بود ( ادای دینی آشکار به فیلم ده فرمان ) با دیدن این سکانس این نکته به ذهنم آمد که اصولاً پیامبران با افراد عادی هیچ فرقی ندارند بجز اینکه مردم حرفهای آنان را تمام و کمال باور می کنند و در دنیایی که دروغ نباشد همه به نوعی پیامبرند اما وقوف بر آن مسئله مهمی است وچون تنهامارک به این امراگاه شده بوده میتوانست مانند پیامبر برای مردم قانون بیاورد و همگان برگرد او چون مریدان یک پیامبرجمع شوند . صحنه های تامل برانگیز در این فیلم کوچک و بی ادعا کم نیست فیلم برای دو ساعت تفریح و داشتن لحظه های شاد گزینه مناسبی است از دستش ندهید

این هم لینک آی ام دی بی فیلم :

http://www.imdb.com/title/tt1058017

نمره من به این فیلم 6 از 10 امتیاز

Tooth Fairy 2010

کارگردان: Michael Lembeck

بازیگران: Dwayne Johnson (درک تامپسون) Ashley Judd (کارلی) Julie Andrews (لی لی)

خلاصه داستان:

(درک) که یک قهرمان هاکی سابق بوده اکنون فقط برای زدن حریف به زمین می رود و با هر ضربه ای دندان کسی را خرد می کند به همین خاطر در ورزش هاکی به او لقب ((پری دندان)) داده اند .اوضاع خوب پیش می رود تا اینکه دندان( تس) دختر شش ساله (کارلی) دوست دختر (درک) می افتد و بنا به رسم همیشگی( تس) آن را زیر بالش میگذارد تا فرشته دندان آن را با خود ببرد و به جایش پول به او بدهد اما (درک) که این داستان را باور ندارد پول را از کنار بالش دختر بر می دارد و به( تس) می گوید این ماجرا افسانه ای بیش نیست .اکنون ((پری دندان)) ها از این حرف او به خشم آمده اند و او باید تبیه شود...

درباره فیلم:

داستان فیلم برگرفته از افسانه ای مربوط به ملل آنگلو ساکسون است که بعد ها در اروپا و آمریکا تسری پیدا کرده است و بدین گونه است که: اگر کودک شش ساله ای دندان شیری اش افتاد نباید نگران باشد بلکه آن را باید زیر بالشش بگذارد و شب بخوابد تا پری دندان بیاید و دندانش را ببرد و به جایش پول می گذارد و بعد ازمدتی نیز دندانی محکم تر از قبل به او هدیه می دهد و اما درباره خود این فیلم باید بگویم پول را ببین که چه می کند با خلق این زمان .داوین جانسون(راک) که زمانی قهرمان کشتی کچ جهان بود و ادعای مردی و مردانگی می کرد حالا کارش به جایی رسیده که به خاطر یک مشت دلار لباس زنانه در فیلمی بچگانه می پوشد و تبدیل به پری دندان می شود . معمولا کسانی که از ورزش های رزمی به دنیای سینما می آیند فیلم هایی که انتخاب می کنند فیلم هایی است که در آن حرکات رزمی و قدرت بدنی خود را به نمایش گذارند فیلمی که حداقل چند صحنه بزن بزن داشته باشد تا بتوانند با لخت شدن خود عضلات در هم پیچیده شان را در معرض نمایش قرار بدهند .اوایل کار( راک) هم به همین گونه بود اما این دو فیلم آخر او که در ژانر بچه گانه بازی کرده نشان می دهد که او می خواهد ژانر های دیگر را نیز امتحان کند .شخصا فکر نمی کنم که او بتواند در ژانر های دیگر موفق باشد چرا که وی را بازیگر خوبی نمی دانم که از پس هر نقشی برآید چنان که همین فیلم اخیرش نشان داد از بازیگری چیزی در چنته ندارد اما به صحنه ای از این فیلم که قهرمان کشتی کچ جهان لباس دخترانه فرشته ها را پوشیده بود بسیار خندیدم که پول بی مروت چگونه مرد را از مردی می اندازد آتن هم با آن هیکل عضلانی اش .در کل این فیلم همین صحنه جالب توجه را داشت و دیگر هیچ .صرفا یک فیلم سرگرم کننده بچه گانه در رده سنی 10 تا 13 سال که اساس فیلمنامه اش بر یک باور کودکانه غربی ساخته شده به راستی اون بالا این همه دندان را میخواهند چه کنند ؟؟ خب البته بچه ها از این سوالات نمی کنند .فیلم ((پری دندان )) نه بازی های قابل توجهی دارد و نه فیلمنامه دندان گیری صرفا در حد یک نمایش تلویزیونی در یک بعد از ظهر در برنامه کودک است وتمام به همین دلیل حرف زیادی درباره آن نمی شود زد .اگر کودک هفت هشت ساله ای دارید که حوصله اش سررفته برای یک ساعت سرگرمی می توانید از این فیلم استفاده کنید البته باید دوبله اش را پیدا کنید این هم لینک آی ام دی بی فیلم :

http://www.imdb.com/title/tt0808510/

نمره من به این فیلم 4 از 10 امتیاز

How to Train Your Dragon 2010

کارگردان: Dean DeBlois و Chris Sanders

صداپیشگان: Jay Baruchel (هیکاپ) Gerard Butler (استویک ) Craig Ferguson (گابر) America Ferrera (آسترید) و...

خلاصه داستان:

در روستایی دور افتاده که وایکینگ ها در آن زندگی می کنند همه چیز عادی است به جز بلایای آن .آنها دچار حمله توسط اژدهایان می شوند و وایکینگ ها مجبور به مقابله با آنها هستند.اما پسر رییس قبیله به نام( هیکاپ) که از لحاظ ناتوانایی بدنی با بقیه فرق دارد مثل بقیه نیز فکر نمی کند او نمی تواند اژدها بکشد و این امر ماجراهایی را به دنبال دارد...

درباره فیلم:

تم اصلی انیمیشن ((چگونه اژدهای خود را تربیت کنید)) در واقع تمی است که در سال های اخیر به کمپانی دریم ورکس جواب داده و این دلیل خوبی است که آنها این تم را دنبال کنند.تقریبا این خط داستانی که:موجودات هیولایی و زشت ممکن است چنان که به نظرمی رسد خطرناک نباشند در کارتون ((دیو و دلبر والت دیزنی))بسیار پر رنگ به چشم آمد و شاید شروع چنین جریان تفکری در کارتون ها بود حداقل من قبل تر از آن سراغ ندارم کارتونی راکه به این موضوع پرداخته باشد .و در ادامه کارتون ((شرکت هیولاها)) و مجموعه(( شرک )) این خط سیر را ادامه دادند که جواب خیلی خوبی نیز از گیشه گرفتند.اما اگر کلی تر به موضوع فیلم نگاه کنیم موضوع ((نگاهی تازه به اشیاء)) موضوعی است که از خیلی قبل تر به آن توجه شده است از جمله در عرفان شرق(جمله معروف سپهری را که یادتان هست چشم ها را بایدشست جور دیگر باید دید) و بسیار قابل اهمیت است که با این فیلم ها ((نگاه نو کردن)) رابه کودکانمان یاد بدهیم تا در آینده دنیایی که می سازند با دنیای کنونی فرق داشته باشد نکته جالبی که در فیلم آمده این است که از قضا کودک این فیلم سنت شکن است و نگاهی متفاوت نسبت به اطراف خود دارد و با همین نگاه متفاوت است که میتواند محیط خود را تغییر دهد.موضوع دیگری که فیلم به آن نظر دارد موضوع نفی خشونت است (هیکاپ) می توانست با کشتن آن اژدها به یک وایکینگ معمولی تبدیل شود و دیگر هیچ. اما اقرار او به این که من نمی توانم اژدهابکشم او را متفاوت کرد و نفی خشونت باعث تغییرزندگی او شد.چه بسا جنگ های بزرگی که میتوان با نگاهی این چنینی به صلح کشانید.از نظر بصری نیز کار دریم ورکس مثل همیشه عالی بود ولی با همه این ها این انیمیشن نمیتواند به موفقیت شرک دست پیدا کند .حتما مستحضر هستید که تا چند هفته دیگر فیلم جدید (شرک) اکران خواهد شد به نظرم زمان خوبی خواهد بود برای مقایسه این دو کارتون که به گمانم شرک پیروز خواهد شد.شاید یکی از این دلایل تکراری بودن موضوع کارتون باشد. به شخصه خود من کارتونی را به یاد می آورم که درباره قبایل وایکینگ ها بود و اتفاقا رییس قبیله پسری داشت که از لحاظ بدنی از سایر وایکینگ ها ضعیف تر بود و اتفاقا او مغز متفکر آن قبیله بود .این کارتون تا همین چند سال پیش از شبکه های داخلی خودمان پخش می شد .بنابراین تکراری بودن خط داستانی فیلم را میتوان از معایب این فیلم شمرد و همینطور جاهایی از فیلمنامه که منطق را کنار گذاشته بود (مانند زمان حمله به کلونی اژدهایان که با یک حمله کوچک همه اژدهایان فرار کردند و اژدهای ملکه را در نبرد با وایکینگ ها تنها گذاشتند ).همه اینها را گفتم اما بدون تردید تماشای این کارتون ساعتی فرحبخش و جذاب را برایشما پدیدار میکند که میتوانید با خیال راحت از ش لذت ببرید

این هم لینک آی ام دی بی فیلم:

http://www.imdb.com/title/tt0892769/

نمره من به این فیلم 6 از 10 امتیاز

Sherlock Holmes 2009

کارگردان: Guy Ritchie

بازیگران: Robert Downey Jr. (شرلوک هلمز) Jude Law (جود لاو) Rachel McAdams (ایرنا آدلر ) Mark Strong (لرد بلک وود)

خلاصه داستان

شرلوک هلمز به اتفاق همکار همیشگی اش دکتر واتسون آدم جنایتکاری را که در حال به قتل رساندن دختری است دستگیر می کنند . لرد بلاک وود به اتهام قتل چند دختر جوان به اعدام محکوم می شود اما او به شرلوک هلمز می گوید که باز خواهد گشت لرد اعدام می شود اما این پایان کار نیست ،نشانه هایی از بازگشت او نمایان می شود و وحشت همه لندن را فرا می گیرد ....

در باره فیلم :

برای کسانی مثل من که شرلوک هلمز را با سریال زیبای ماجراهای شرلوک هلمز و بازی استادانه (جرمی برنت) در نقش هلمز شناخته اند بسیار سخت است که شخص دیگری را در نقش هلمز بپسندند تجریه شخصی من این گونه است که پس از دیدن سریال مذکور به سراغ کتابهای (سر آرتور کانن دویل) رفتم و با کمال شگفتی دریافتم که هر چه بیشتر رمانها را می خوانم تصویر من از هلمز همان (جرمی برنت) دوست داشتنی و باهوش است کسی که از شمایل و حرکاتش ذکاوت و زیرکی میبارد و قیافه اش برای من تا مدت ها سمبل تیز فهمی وباهوشی بود(بعد ها آرسن ونگر مربی تیم مورد علاقه ام جای او را گرفت) . برای اولین بار بود که فیلمی برایم عزیز تر از رمان اصلی بود و وقتی می خواستم مقایسه کنم همیشه سریال را به کتابها ترجیح می دادم و بیشتر می پسندیدم نمونه دیگری را سراغ ندارم که فیلمی را از کتاب اصلیش بیشتر دوست بدارم بنابراین با چنین زمینه ای طبیعی است که هیچ فیلمی درباره شرلوک هلمز به مذاقم نچسبد چرا که هلمز های دیگر را همیشه با (جرمی برنت ) مقایسه می کنم و همچنان او را دست نیافتنی می بینم علی الخصوص اگر کسی مثل (رابرت داونی جونیور) نقش هلمز را بازی کرده باشد که اصلاً دل خوشی از او ندارم بهتر بود ایشان امثال همان (مرد آهنی2008) را بازی کند اما این فیلم به غیر از یک شرلوک هلمز افتضاح نقایص دیگری هم دارد دکتر واتسون جوان شده ( که به نظرم بدترین انتخاب برای این نقش جود لاو بود ) که باید جا افتاده تر از هولمز و محتاط تر از او باشد اصلاً شخصیت دکتر واتسون را نداشت مگر اینکه تصور کنیم کارگردان کاری به شرلوک هلمز و دکتر واتسونی که (دویل )خلق کرده و در سینما دارای تاریخچه خاصی هستند نداشته بلکه این دو نفر صرفاً کارگاه و دکتری هستند که تشابه اسمی با آن شخصیت ها دارند آنوقت می توانیم با خیال راحت بنشینیم و فیلم را تماشا کنیم و با خود ت بگویی بی خیال اینها ربطی به شخصیت های محبوب من ندارند(همینطور شخصیت خانم آدلر که از شخصیت زن زیرک داستان معروفی از سر آرتور به نام رسوایی در کشور بونهم وام گرفته شده که او تنها کسی است که دست هلمز را می خواند و از او زرنگ تر ترسیم می شود و همیشه هلمز از او با حسرت یاد میکند و در این فیلم کاراکتر خانم آدلر فرسنگ ها با او فاصله دارد) اما از این قضایا هم که چشم پوشی کنیم بازهم فیلم خالی از نقص نیست. فیلمنامه چندان قرص ومحکمی ندارد که نتوان از آن ایراد گرفت مخصوصاً در جمع و جور کردن آخر داستان و توضیح معماهای آن فیلمنامه اصلاً موفق نبوده مثلاً بعد از رسوا شدن حقه (لرد بلاک وود) جنایتکار به جای اینکه ایشان در صدد فرار باشد به سراغ خانم آدلر و هولمز در یک ساختمان نیمه ساز مرتفع می رود صرفاً به خاطر اینکه آنجا به دست هولمز شجاع به سزای عملش برسد و به دار مجازات آویخته شود و همینطور قضیه چگونگی فرار لرد از دار مجازات اولیه و توضیح تراشیدن برای آن که برای تماشگر دلچسب و باور پذیر نیست اما به حکم اینکه قدیمی ها گفته اند:عیب می جمله بگفتی هنرش نیز بگو فیلم تصاویر زیبایی دارد کارگردان و فیلم بردار در این قسمت از کار بسیار موفق بوده اند و توانسته اند لندن مه زده قرن 19 ( همان لندن چارلز دینکنزی که من عاشقشم ) را به خوبی به تصویر بکشند و این برای فیلم موفقیت بزرگی است که تماشای آنرا قابل تحمل می کند سخن آخر خود را با گذاشتن تصویر شرلوک هلمز همه دوران ها به پایان می رسانم تا اینکه با مقایسه عکس با پوستر فیلم برای همگان مشخص شود که استاد همیشه در اوج است

این هم لینک آی ام دی بی فیلم :

http://www.imdb.com/title/tt0988045/

نمره من به این فیلم 5/5 از 10 امتیاز